قربانیان جنایت

آیا فقط مردم فلسطین مظلوم هستند؟ آیا فقط شعار "مرگ بر اسرائیل" برای مقابله با اشغالگران، و ستمگران، جانیان کافی است؟ آیا تنها در ارض مقدس جنگ و خونریزی بر پاست؟ جواب همه این سؤالها منفی است.


پس چرا دولت ایران همیشه برای سمبل نسل کشی، آدم کشی، جنایت و اشغال از اسرائیل و فلسطین مثال می زند؟ منظور اصلاً حمایت از اسرائیل نیست. شخصا عقیده دارم 90 درصد همه دولتها جنایتکار، دزد، و خود خواه هستند. و جز منافع خودشان به هیچ چیز دیگر اهمیت نمی دهند. اما مسأله این است که طوری دولت ایران و درصد کمی از مردم ایران سنگ فلسطین را بر سینه می کوبند که گویی در دنیا رواندا، مالی، کنیا و غیره در صلح و امان است. دارفور فراموش نشود!
باید بگویم که در آمریکا از مردمش گرفته تا حکومتش برای نسل کشی در دارفور سنگ بر سینه می زنند و در کشور ما برای فلسطینی ها. هیچ کدام هم کاری برای طرفی که ادعای همدردی با آنها دارند هرگز نکرده و نمی کنند.
عقیده ام بر این است که جنایت همیشه و برای همه بد است، چه فلسطینی بمیرد، چه اسرائیلی، رواندایی، چه آمریکایی و چه ایرانی!

شکی در این نیست که اسرائیل همواره بر مردمی ستم دیده، ظلم و جنایت کرده. اما ایران اگر خیلی زرنگ باشد، وضع مردم خودش را بهتر کند. ما نمی توانیم وضع فلسطینی ها را بهتر کنیم در حالی که مردم ایران خود، در بدبختی غوطه ور هستند.
حس انسان دوستی در انسان خداشناس و با وجدان وجود دارد، پس چه یک اسرائیلی بمیرد، چه فلسطینی، و چه هر کس، مهم این است که یک انسان کشته شده است.
نکته مهم: فلسطینی ها تنها قربانیان جنایت و ظلم و ستم نیستند، پس کمی فکر کنیم قبلا از این که دوباره شعار های مرگ بر را سر زبانمان بگیریم.