برادران عرب

نزدیک به نیم قرن از جنگ شش روزه "برادران عرب" و اسرائیل می گذرد. نیازی به ورق زدن صفحات کهنه تاریخ و مرور این جنگ نیست. اما فقط باید تذکر داد در این جنگ که فقط شش روز طول کشید، اسرائیل یک تنه و قدرتمندانه توانست مصر، اردن، سوریه، عراق، عربستان سعودی، کویت، و الجزایر را شکست سختی دهد. شکستی که باعث شد این کشور ها به غلط کردن بیافتند. پیش از آن در 14 ماه مه سال 1948 میلادی اسرائیل توانست استقلال خود را اعلام کند و از آن پس سرزمینهای عرب به تصرف اسرائیل در آمدند.

امروزه همین "برادران عرب" که خصلت نمک به حرامی، پست فطرتی و به قول ما ایرانی ها خایه مالی در آنها به وفور یافت می شود، به شکرانه درس سختی که اسرائیل به آنها داد، مجموعاٌ "سرزمین های اشغالی" را فراموش کرده و سعی بر غارت جزایر سه گانه ابوموسی، تنب بزرگ، و تنب کوچک دارند.

البته همین "برادران عرب" هم خوب حق دولت عرب الاصل و عرب پرست جمهوری اسلامی را همواره کف دستشان می گذارند. اگر ایران هم در زمره کشورهای قدرتمند قرار داشت، و از موضع قدرت با همسایگان جنوبی خلیج پارس برخورد می کرد، امارت عربی متحده که سهل است، پدر کشورهای عربی عربستان سعودی هم جرات این همه گستاخی را هرگز پیدا نمی کردند.

ایران تا بی نهایت از اعراب دفاع و حمایت کرده و فقط به نام اسلام و به بهانه مسلمان بودن، سعی بر خود عرب داشتن کرده. در عوض اعراب دائماٌ از این سادگی یا در اصل خریت سوء استفاده نموده. توطئه های بی پایان بر تغییر نام خلیج پارس و هم اکنون مساله این سه جزیه، همه و همه نشان از بی شرمی، یغماگری، و دشمن بودن قوم عرب دارد. بعید به نظر می رسد که در صورت حاکمیت نظام پهلوی باز هم چنین شرایط و فرصتهایی برای اعراب فرصت طلب به دست می آمد.

از صدقه سر رژیم کثیف و عرب دوست دولت آخوندی است که امروزه دبی به یکی از 10 اقتصاد دنیا مبدل شده. وجود عزیز سیاستمدارانی همچون خمینی، خامنه ای، رفسنجانی، احمدی نژاد و و و...عوامل تضعیف قدرت جهانی ایران، تخریب نام و فرهنگ عظیم و شریف ایرانی، و سقوط ایران به پست ترین رتبه ها در جامعه بین الملل شد.

توصیه من به "برادران عرب"

مملکتی که امروز ادعای مالکیت سه جزیره ایرانی را دارد، تا پیش از سال 1970 وجود نداشت.
دبی که در ساختن جزایر مصنوعی مشهور است، پس راه ساده تر آن باشد که 3 جزیره هم به جای این 3 جزیره ایرانی بسازند و نامهایشان را هرچه که می خواهند بگذارند.
بهتر است در اجلاس اتحادیه عرب به جای صرف وقت گرانبهایشان برای راه حل صلح آمیز یا جنگ آمیز برای تصرف این سه جزیره، آقای عمرو موسی راه حلی برای جلوگیری از کشمکش های آتی میان اعراب و اسرائیل کند. اگر خیلی مرد هستند، اگر خیلی زرنگ تشریف دارند به جای این سه جزیره کوچک سعی کنند خاکهای اردن، لبنان، مصر و فلسطین را باز پس بگیرند.

جمهوری اسلامی هم دیر یا زود همانند سلسله های قبلی بالاخره خاکی، جزیره ای، آبی و به هر شکل امتیازی را از ملت ایران به اجنبی ها خواهد داد. گرچه می دانیم که حمایت ها روسیه بی دلیل نیست و حتما ارتباطی مستقیم با کوتاهی ایران در حق خودش از سهمیه آب دریای مازندران دارد.