چوب دو سر به گه

بالا بالاها رامون نیست، پایین پایین ها جامون نیست، به ما می گویند ملت دو سر به گه، دقیقاٌ مثل چوب دو سر به گه. از طرفی با اسرائیل یعنی پاره تن آمریکا، و خود آمریکا در افتادیم. و از طرفی دیگر با ملل عرب! یعنی باز هم مثل همیشه ایران در سایه خطر و تهدیدهای ممالک زورگو و ابر قدرتها تک و تنها مانده! همواره ایران دشمن واحد دشمنانش است.

از نظر تاریخی، نژادی، و قومی ملت ایران- قوم پارس کمترین شباهت و نزدیکی را با قوم عرب دارد، حالی که یهودی ها شباهت نژادی، قومی، زبانی و حتی ژنتیکی بیشتری با اعراب را دارند. اما در جدال اعراب و اسرائیل ایران همواره حکایت دایۀ عزیز تر از مادر و یا کاسۀ داغ تر از آش بوده. آن طور که ایران سنگ فلسطین و لبنان را به سینه می کوبد، حتی خود فلسطینی ها و لبنانی ها و دیگر کشورهای عربی نمی کوبند.

دوستان، بار دیگر از این طرف و آن طرف طبل جنگ به گوش می رسد. هر لحظه که می گذرد جهان آمادگی اش را برای حمله به خاک وطن بیشتر و بیشتر می کند. تا به جایی که حتی کشورهای مسلمان هم انتظار حمله آمریکا و متحدانش به ایران را دارند.

مطلب را کوتاه می کنم. متأسفانه سی سال سیاست غلط و در افتادن با دنیا، شعارهای بی پایه و اساس دادن، مرگ بر...گفتن ها، پرچم به آتش کشیدن ها دیر یا زود گریبان گیر همگی ما خواهد شد! بالاخره قوانین فیزیک و طبیعی این را اثبات کرده است که هر عملی عکس العملی خواهد داشت. به زودی خوشبختانه، یا متأسفانه ملت ایران نتیجه سی سال اشتباه و از روی واهمه و خیال و احساسات تصمیم گرفتن، و ساده لوحی را خواهند گرفت، در آن زمان تر و خشک با هم خواهند سوخت.

در اوایل سال ۲۰۰۲ زمانی که جورج بوش ایران، عراق و کره شمالی را در لیست کشورهای محور شرارت خواهند، می دانستم که نقشه ای بزرگ و مفصل برای این سه کشور طراحی شده است. همانطور که می دانید، پرونده هسته ای کره شمالی را به راحتی بستند و با کمی فشارهای دیپلماتیک یا به قول معروف کرکری خواندند، کره ای ها را سر جایشان نشاندند. عراق را هم که همه می دانند چه شد. و اینک نوبت ایران رسیده است!

در جایی از کسی که قبلا در ارتش آمریکا انجام وظیفه می کرده و مقام نسبتاٌ بالایی هم داشته شنیدم که می گفت: "آمریکا بعد از تعطیلات تابستانی در اوایل ماه سپتامبر ۲۰۰۸ به ایران حمله خواهد کرد، بوش این اقدام را در اواخر دوره ریاست جمهوری اش انجام می دهد تا مطمئن شود که آمریکا یک پایش هم در ایران باشد، پس بتواند تظمین کننده پیروزی آقای مک کین از حزب جمهوری خواه باشد." این سانریو برای من خیلی تازگی داشت. تا کنون چنین چیزی نشنیده بودم. زیرا یادمان نرود آقای مک کین همان کسی است که گفته بود می خواهد صد سال در عراق بماند، و همان کسی است که وقتی در گفتگو های انتخاباتی از او راجع به ایران پرسیده بودند، پاسخش را با خواندن شعر قدیمی بمب، بمب، بمب به ایران میزنم ارائه کرده بود!!!

فعلا آمریکا دست یک عده گاو چران، جانی، خائن، آدم کش و خونخوار افتاده است. و مطمئناٌ نه خانم کلینتن و نه آقای اوباما رئیس جمهور خواهند شد، و رئیس جمهور بعدی کسی جز جان مک کین نخواهد بود.

پس بیدار شویم و سرمان را از برف بیرون بیاوریم، پنجره های دنیا را که سی سال به خود بستیم را باز کنیم و ببینیم در دنیای اطراف چه می گذرد.