علی سانسوری گله از نسل خفقان دارد. از عصری می نالد که خود سانسوری با غریضه آدمی آمیخته شده است. علی سانسوری با این شعار که "قیچی به دست، خود سانسور می کنیم" حکایت و شکایت از عدم آزادی، آزادی بیان، فرهنگ آزادی، مجال آزادی، محفل آزادی، و بالاخره وطن آزادی می کند. نوشته های علی، نوشته فقط یک فرد نیست، بلکه می تواند فغان یک ملت باشد. علی سانسوری سیاسی نیست اما زندگی اش سیاسی است، در عصر حاضر سیاست امریست اجتناب ناپذیر. به امید روزی که ما ایرانیان آزاد باشیم، آزاد بیاندیشیم و گنجایش آزادی و فرهنگ آزادی را داشته باشیم.